05-11-2018

Kunnen social media ook sociaal zijn?

Kunnen social media ook sociaal zijn?

I’d like to add you to my professional network on LinkedIn
Meubelboulevard Winterswijk is now following you on Twitter
…en dan willen er ook nog mensen vrienden met je worden op Facebook die je al vanaf de kleuterschool niet meer hebt gezien…

Zo links en rechts zie je mensen twijfelen over hoe ze de social media van hun keuze zullen gaan gebruiken. Ga ik Twitter gebruiken voor onzin of is dat meer een ding voor Facebook? Linkedin heeft wel een duidelijke identiteit en die is zakelijk. Is het dan slim om je Twitter er aan te koppelen zodat ook je ‘onzin’ tweets op Linkedin te zien zijn?

Zorgwekkend vind ik de mensen die via social media niet verder komen dan iedereen een ‘Goedemorgen’ te wensen.
En dan ook nog niet eens met een aanvullende tekst zoals; Goedemorgen iedereen, vandaag is het weer een mooie dag!  Nee…, gewoon ‘Goedemorgen’. Voor de duidelijkheid, een Twitter-account bestaat gemiddeld voor 50% uit onbekende volgers. Wat zou het toch leuk zijn als iedereen de helft van de mensen die je gewoon op straat tegenkomt een vriendelijk ‘goedemorgen’ zou wensen…

Overal even je mail checken, een tweetje versturen of een blik op Facebook werpen. En dan ook nog snel een mooie lettercombinatie via Wordfeud versturen aan een tegenstander, die ad random aan jou gekoppeld is. Dat is de wereld van social media.

Social media berichten die irritaties opwekken

Mensen moeten vooral zelf weten wat zij op hun social mediakanalen willen delen. Toch zijn er een aantal social media berichten die ik ondertussen behoorlijk vervelend ben gaan vinden. Ze laten namelijk zien hoe ver social media eigenlijk van de realiteit kan afstaan.

Jezelf (en jouw leven) mooier voordoen

We willen graag aan de hele wereld laten zien waar we mee bezig zijn en waar we goed in zijn. Sterker nog, we willen ook nog graag laten zien waar we zijn. Bovendien laten sommige mensen op social media alles wat ze meemaken er 10 keer leuker uitzien, dan dat het in werkelijk is. Denk bijvoorbeeld aan de ‘selfies’ waar een aantal filters en andere bewerkingen overheen zijn gegaan. Of mensen die alleen maar berichten plaatsen over hun rondreis in Australië, al zijn ze daar alweer bijna een jaar van terug.

Zo lijkt het net alsof die mensen geen tegenspoed kennen en alleen maar fantastische dingen meemaken. Natuurlijk hoef je niet jouw persoonlijke leed op het wereldwijde web te gooien. Maar door geen enkele keer eens iets anders te delen dan vakantiefoto’s met aangedikte onderschriften als: ‘Wat een geweldige ervaring! #traveler #memoriesmade’ wordt je timeline wel een beetje oppervlakkig.

Het delen van geforceerde ‘spontane’ foto’s

Een ander groot irritatiepunt zijn mensen die foto’s delen die op het eerste ogenblik spontaan lijken, maar wanneer je er nog eens goed naar kijkt, eraan kunt zien dat er 100 pogingen zijn gedaan om dat ene leuke plaatje te krijgen.

Hoe vaak ik wel niet echt in de praktijk heb gezien hoe geforceerd zo’n ‘spontaan, leuk kiekje’ werd gemaakt. Een mooi voorbeeld hiervan staat mij nog goed bij. Op een veldje waren kinderen met bladeren aan het spelen, terwijl de moeder ondertussen met haar smartphone klaarstond om kiekjes te maken. ‘Even lachen, even juichen, kijk mama eens aan …’, riep zij haar kinderen toe. De kinderen probeerden naar hun moeder te luisteren, maar vonden het spelen met de bladeren natuurlijk veel leuker. Zodra de moeder een paar foto’s had gemaakt en de buit dus binnen was, was volgens haar het speelkwartier ook direct afgelopen. ‘Kom, we gaan weer naar huis!’

Hoe mooi zou het zijn als zij haar smartphone in haar jaszak had gehouden en de kinderen gewoon hun gang had laten gaan? Had ze dan niet gewoon genoten van het schouwspel en misschien zelfs meegedaan? Wat de kinderen dan weer als een fijne herinnering konden hebben?

Berichtjes waarbij je gedwongen wordt om ze te delen

Waar ik mij ook behoorlijk aan kan irriteren zijn berichten waarvan je min of meer gedwongen wordt om ze te delen. Wanneer je dat niet doet, ben je volgens het onderschrift dat bij het bericht staat een ‘harteloos, slecht mens’.  Maar wie proberen ze hier nu voor de gek te houden? Als ik de nare beelden van bange varkens in een louche slachthuis deel, gaat dat slachthuis niet ineens beter met die dieren om. Bovendien geeft het mij een nare nasmaak als iemand mij tot iets wilt dwingen. Ik bepaal namelijk nog altijd zelf wat ik wel of niet deel op mijn social media. Dat maakt mij niet ineens een slecht mens.

Berichten met tekst, maar zonder uitleg

Wat ik ontzettend mooi vind aan social media, is dat je er kennis en nieuwtjes op kunt delen. Hierdoor kun je nog eens iets wat van een ander leren. Het is dan ook niet meer dan logisch dat ik het tegenovergestelde juist vervelend vind: berichten die helemaal niets zeggen. Denk hierbij aan berichten als ‘weer zo’n maandag’ en ‘soms is het vallen en opstaan’, waar verder geen tekst of uitleg bij wordt gegeven. Misschien vind ik het bij dit soort berichten misschien nog wel irritanter dat mensen reageren met ‘wat is er aan de hand?’ en ‘PB me anders even’. Vertel gewoon wat er aan de hand is óf spreek in real life met een goede vriend(in) af, zodat je je hart kunt luchten.

Door deze irritatiepunten op te noemen, besef ik mij waarom ik weleens over social media struikel. Ik vind het vervelend dat het eigenlijk zo oppervlakkig kan zijn en ver van de werkelijkheid kan afstaan. Misschien is het juist door de komst van social media belangrijker dan ooit om jouw relaties in levende lijve te blijven ontmoeten. Dan kunnen we namelijk echt contact maken. De non-verbale communicatie geeft jus aan een relatie.

Een feestje of zomaar even gezellig bij elkaar zitten is dan denk ik toch echt effectiever dan het gebruik van social media.

Je kunt me naar aanleiding van deze column een mailtje sturen via ton@webton.nl, maar je weet: er gaat niets boven persoonlijk contact!

Vind je dit een interessant bericht? Deel het!